Alpine
Me plafin dimëror të bjeshkëve
mbështjell
Në gropat e syve
kristale akulli
Kohën mashtroj
dhe stinët
-Në shtegun
e bardhësinë pa rrugë
-Strehë
për ndoj drenushë t’plagosur
që stuhia e solli aty pari.
***
Rrjedh koha
Mes gishtërinjve, në grushtet shtrënguar
asgjë nuk mbetet.
Shpateve të saj
Gërvishim ndonjë shenjë, tremijë vjet më pas
Dikujt, t’i mbetemi ne sy.
Hashepsuti
Përtej një endrre ku e sotmja do jetë e vjetër
Po aq sa heroglifet sot dhe ata që i shkruan
Do ketë ndonje Senmat tjetër që tunele gërryen në kohë
Do ketë histori, do ketë dhe nje Ashepsut tjetër.
August 23, 2008 at 8:44 pm
Per ty…… fjalet nuk i gjej
goja mekur mbetet
e syte hapur si llahtar te kene pare
ta dish sa bukur ke shkruar
ta dish se jam duke qare
mrekulli e ke mendjen, shpirtin
per ty…….. fjale me nuk kam……….
December 11, 2008 at 11:15 am
Te mrekullueshme!
Elda Andrea Kokoneshi – Elanko
Ioannina, Greece
http://www.freewebs.com/poezi-/ajsbergmendimeshcikel.htm